Wandeltocht met hindernissen
Vrijdagmorgen vroeg verzamelen we ons weer op de parkeerplaats aan de Fabiushof. De auto's worden dit keer met recht volgeladen. Slaapzakken, tenten, matrasjes en kussens, extra tassen, koelbox enz. Het eindpunt van de eerste dag is op camping De Reigershorst in Montfort. We gaan dit keer eens een nachtje kamperen. We nemen afscheid en koersen richting het zuiden.
Als we op de camping aankomen gaan we als eerste de tenten opzetten. Een kleine 2 persoons Colemann en een grote 4 persoons. Ieder heeft dus een slaapplaatsje. Het kleine tentje waar Henk en Ferdy in slapen is het eerste klaar. En dan, als er een blik in de tent geworpen word, herken je de niet-kampeerder, "he, hebben jullie de bedden al opgemaakt?" Een verbaasde uitspraak. De matrassen en slaapzakken direct op hun plek leggen is een logische handeling voor iedere kampeerder. Als alles staat rijden we naar ons startpunt in Swalmen.
We lopen al gauw door het bos waar we vergezeld worden door talloze kleine zwarte vlinders die in tegenstelling tot een gewone vlinder niet heen en weer fladdert maar meer "snort". Zwart met witte stippen, nooit eerder gezien. We genieten van het Limburgse landschap. Door de aanleg van de A2 wordt het een wandeltocht met hindernissen.
Al spoedig lopen we Roermond binnen. In het centrum komen we naast oud cultuurgoed ineens een garage tegen. Volledig in het straatbeeld opgenomen. We mogen binnen kijken en verbazen ons over de diepte van 50 meter. Oude bruggen en auto's in overvloed.
Aan de rand van de stad lopen we een natuurterrein in en zien achter ons een dreigende zwarte lucht. De zon blijft nog steeds heerlijk stralen en de zwarte lucht waait van ons af. We steken weer een bouwplaats over en na verloop van tijd zien we een hoekje met het witte goud van Limburg. Een arbeidsintensief werkje: 1 man loopt tussen 2 rijen door en verwijderd het plastic dat over de ruggen ligt, daarna volgen 2 mannen die ieder een rug met asperges steekt en daarna de hekkesluiter die het plastic weer over de beide ruggen legt. Om de prijs van het eindproduct acceptabel te houden zijn het Polen die het werk doen.
De camping is binnen handbereik als de eerste druppels water ons bereiken. Met een verkwikkend drankje zetten we ons in de tent en onder de luifel. Het begint iets harder te regen maar nier van dien aard dat we onder de luifel wegspoelen. Echt nat worden we later als we onder de douche het zweet van ons lijf spoelen. Opgefrist gaan we naar Roermond om een potje te eten. Het ziet er gezellig uit en het eten is goed verzorgd. We hebben maar net de soep op als er een aantal gasten van het terras de zaak binnen vluchten. Een hevige stortbui is losgebarsten en het water valt met bakken uit de lucht. Gelukkig hebben we nog niet alle gangen gekregen. Als we later met gevulde buikjes het Roerpotje verlaten staat de zon weer strak te schijnen. Op de laatste snip stuiven we de C1000 in om ons ontbijt en het eten voor de volgende dag in te slaan. Voordat we van een welverdiende nachtrust kunnen genieten verplaatsen we de auto van Ferdy van Swalmen naar Limbricht, het plaatsje wat aan Sittard grenst en waar we de volgende dag zullen eindigen. Even voor elven rijden we de camping op en praten onder het genot van een borrel de dag door.
Vrijdagmorgen vroeg verzamelen we ons weer op de parkeerplaats aan de Fabiushof. De auto's worden dit keer met recht volgeladen. Slaapzakken, tenten, matrasjes en kussens, extra tassen, koelbox enz. Het eindpunt van de eerste dag is op camping De Reigershorst in Montfort. We gaan dit keer eens een nachtje kamperen. We nemen afscheid en koersen richting het zuiden.
Als we op de camping aankomen gaan we als eerste de tenten opzetten. Een kleine 2 persoons Colemann en een grote 4 persoons. Ieder heeft dus een slaapplaatsje. Het kleine tentje waar Henk en Ferdy in slapen is het eerste klaar. En dan, als er een blik in de tent geworpen word, herken je de niet-kampeerder, "he, hebben jullie de bedden al opgemaakt?" Een verbaasde uitspraak. De matrassen en slaapzakken direct op hun plek leggen is een logische handeling voor iedere kampeerder. Als alles staat rijden we naar ons startpunt in Swalmen.
We lopen al gauw door het bos waar we vergezeld worden door talloze kleine zwarte vlinders die in tegenstelling tot een gewone vlinder niet heen en weer fladdert maar meer "snort". Zwart met witte stippen, nooit eerder gezien. We genieten van het Limburgse landschap. Door de aanleg van de A2 wordt het een wandeltocht met hindernissen.
Al spoedig lopen we Roermond binnen. In het centrum komen we naast oud cultuurgoed ineens een garage tegen. Volledig in het straatbeeld opgenomen. We mogen binnen kijken en verbazen ons over de diepte van 50 meter. Oude bruggen en auto's in overvloed.
Aan de rand van de stad lopen we een natuurterrein in en zien achter ons een dreigende zwarte lucht. De zon blijft nog steeds heerlijk stralen en de zwarte lucht waait van ons af. We steken weer een bouwplaats over en na verloop van tijd zien we een hoekje met het witte goud van Limburg. Een arbeidsintensief werkje: 1 man loopt tussen 2 rijen door en verwijderd het plastic dat over de ruggen ligt, daarna volgen 2 mannen die ieder een rug met asperges steekt en daarna de hekkesluiter die het plastic weer over de beide ruggen legt. Om de prijs van het eindproduct acceptabel te houden zijn het Polen die het werk doen.
De camping is binnen handbereik als de eerste druppels water ons bereiken. Met een verkwikkend drankje zetten we ons in de tent en onder de luifel. Het begint iets harder te regen maar nier van dien aard dat we onder de luifel wegspoelen. Echt nat worden we later als we onder de douche het zweet van ons lijf spoelen. Opgefrist gaan we naar Roermond om een potje te eten. Het ziet er gezellig uit en het eten is goed verzorgd. We hebben maar net de soep op als er een aantal gasten van het terras de zaak binnen vluchten. Een hevige stortbui is losgebarsten en het water valt met bakken uit de lucht. Gelukkig hebben we nog niet alle gangen gekregen. Als we later met gevulde buikjes het Roerpotje verlaten staat de zon weer strak te schijnen. Op de laatste snip stuiven we de C1000 in om ons ontbijt en het eten voor de volgende dag in te slaan. Voordat we van een welverdiende nachtrust kunnen genieten verplaatsen we de auto van Ferdy van Swalmen naar Limbricht, het plaatsje wat aan Sittard grenst en waar we de volgende dag zullen eindigen. Even voor elven rijden we de camping op en praten onder het genot van een borrel de dag door.
1 opmerking:
He buur,
Leuk stukje.
gr Henk
Een reactie posten