Gaan wij er ook heen??

"Pap, Michiel gaat er ook heen en mag ik ook?" Geheel verbaast hoor ik waar hij heen wil. De open dagen van de landmacht. Ik was er geheel vanuit gegaan dat die alleen vorige week waren. We besluiten om dat maar te doen. Eerst de boodschappen dan een broodje en dat is het al half twee als we het weiland P3 oprijden. Midden in de negorij in de driehoek Zalk, Wezep en Kampen. Daar is het een af en aanrijden van bussen. We stappen in en de bus rijdt naar Wezep, daar rijdt hij de snelweg op richting Zwolle, bij Hattemerbroek de A50 op en zo maakt hij een royale boog om Wezep heen. Afslag Heerde Wapenveld en zo binnen door naar Wezep. Nog een heel stuk eerder worden we eruit gezet om het laatste te lopen. Hoewel er veel mensen zijn valt het met de drukte heel erg mee. Je hoeft niet over de koppen te lopen. Ard kijkt zijn ogen uit en zijn vader niet minder. In een tank of..... het liefst natuurlijk een geweer in handen nemen. Hij vraagt honderduit. Krijgt een panservuist op zijn schouder die maar liefst 15 kilo weegt. Behulpzame handen helpen hem dragen.
Het mooiste zijn de wapens. We zien verder nog een demonstratie van de Gele rijders, diverse uniformen en legervoertuigen. Ergens op het terrein is een schuttersputje gegraven en kan men met losse flodders schieten. Een flinke wachtrij staat er voor en we besluiten om dat maar te laten schieten. We hebben niet zoveel tijd immers en we willen zoveel mogelijk zien. Bij de luchtmobiele brigade laat hij zich binden en verhuist met brancard en al boven in de ambulance. Even later staat hij weer met beide benen op de grond en wordt het tijd om naar huis te gaan. Bij het hek krijgt iedere bezoeker een t-shirt mee. Zo gaan we dus met twee pyjama's op huis aan. Vanaf weiland P3 gaan we niet richting Wezep, die rij auto's die we zojuist zagen doen ons sterk vermoeden dat de wachttijdden bij kruising en verkeerslicht wel eens op konden lopen. We draaien de wielen richting Zalk en zoeffen langs de dijk op Zwolle aan. Ik stop even voor de oude IJsselbrug en laat Ard even lezen wat daar op het monument staat. Een groep verzetsstrijders zijn daar in de oorlog gefussieerd. De bovenste van de rij mannen is J. Baarsma uit Dalfsen. De plaatsnaam geeft een herkenningspunt bij Ard. Hij weet niet waar die naam meer voorkomt. Als we onder de blauwe bogen over de brug rijden ga ik links, bij de molen rechtdoor en meteen de eerste straat links. "He, de Baarsmastraat" zegt Ard. Zo geef je weer wat kennis mee. Thuisgekomen horen we van Greta nog dat Baarsma meester was op de Van Dedemsschool, een gezellig schooltje midden in het bos in de buurt van Huize de Berg.