Klimmen en dalen
Het is nog stil als we op de parkeerplaats aankomen. Over de schutting heen zien we in de huizen van Henk en Karel al wel licht branden. Even later gaat de poort open en komen de eerste wandelaars naar buiten. Ook de rest van de groep komt aandruppelen, auto's worden gepakt. Joke komt met Jesse en Jade zoweer ook nog langs om ons uit te zwaaien. Dan vertrekt de groep met bestemming Sittard. Daar zullen we vandaag starten met het één na laatste Pieterpad traject. Het begint licht te worden als we het zuiden van Limburg bereiken. Samen met vrouwen en kinderen zijn we op weg. Morgen zullen ze het laatste stukje meelopen. Uitgezwaaid door 16 paar handen beginnen we aan de tocht. 
We lopen dwars door Sittard heen, de plaats die zo trots op zijn inwoners is. Een fraai centrum waar we ons nog weer even vergapen aan de Märklin treinen in een etalage, waar we prachtige vakwerkgevels zien. Dan lopen we de weg op met de zeven voetvallen, 7x een kapelletje. Het is flink klimmen, een holle weg langs en we zijn boven.
Daar hebben we een weids uitzicht over het glooiende dal. We genieten van het uitzicht en hebben het idee dat we iedere keer weer naar hetzelfde dal kijken. Onderweg passeren we de Limburgse boerderijen met hun typerende binnenplaatsen. Het is schitterend weer en steeds is het weer steigen en dalen.
We lopen langs de eerste mergel heen. Het geeft toch wel een kick dat we nu zo vlak bij het eindpunt zijn. Als we besluiten om van de dijk af richting de kampeerboerderij lopen, het kaartje laat ons daar wat in de steek, gaat het niet helemaal goed. We lopen over de scheiding van twee akkers een heuvel op. Helaas, voor ons ligt weer een akker. We besluiten om die maar dwars over te steken naar de weg toe. Eens even vragen waar we zitten, waar de kampeerboerderij weten ze niet, wel dat we linksaf richting Sibbe lopen.
We zetten de pas er weer in en beginnen wel sterk de indruk te krijgen dat de boerderij waar we naar toe lopen de kampeerboerderij is en...... jawel hoor! Met dik bemodderde schoenen stappen we naar binnen. Vanmiddag is de rest van het gezelschap gaan zwemmen, ook zij zijn inmiddels onderweg naar "huis" en komen even later ook aan. We zitten met een borrel of kop koffie bijelkaar en overleggen wie het eten klaar zal maken. Met algemene stemmen wordt besloten om de chinees te laten koken en de italiaan te laten bakken. Als de voedselvoorziening op pad is om te halen rinkelt de telefoon. De italiaan laat het af weten en moeten ze doorrijden naar de belg. Als beide partijen weer thuis zijn laten we het eten ons goed smaken.
We lopen dwars door Sittard heen, de plaats die zo trots op zijn inwoners is. Een fraai centrum waar we ons nog weer even vergapen aan de Märklin treinen in een etalage, waar we prachtige vakwerkgevels zien. Dan lopen we de weg op met de zeven voetvallen, 7x een kapelletje. Het is flink klimmen, een holle weg langs en we zijn boven.
Daar hebben we een weids uitzicht over het glooiende dal. We genieten van het uitzicht en hebben het idee dat we iedere keer weer naar hetzelfde dal kijken. Onderweg passeren we de Limburgse boerderijen met hun typerende binnenplaatsen. Het is schitterend weer en steeds is het weer steigen en dalen.
We lopen langs de eerste mergel heen. Het geeft toch wel een kick dat we nu zo vlak bij het eindpunt zijn. Als we besluiten om van de dijk af richting de kampeerboerderij lopen, het kaartje laat ons daar wat in de steek, gaat het niet helemaal goed. We lopen over de scheiding van twee akkers een heuvel op. Helaas, voor ons ligt weer een akker. We besluiten om die maar dwars over te steken naar de weg toe. Eens even vragen waar we zitten, waar de kampeerboerderij weten ze niet, wel dat we linksaf richting Sibbe lopen.
We zetten de pas er weer in en beginnen wel sterk de indruk te krijgen dat de boerderij waar we naar toe lopen de kampeerboerderij is en...... jawel hoor! Met dik bemodderde schoenen stappen we naar binnen. Vanmiddag is de rest van het gezelschap gaan zwemmen, ook zij zijn inmiddels onderweg naar "huis" en komen even later ook aan. We zitten met een borrel of kop koffie bijelkaar en overleggen wie het eten klaar zal maken. Met algemene stemmen wordt besloten om de chinees te laten koken en de italiaan te laten bakken. Als de voedselvoorziening op pad is om te halen rinkelt de telefoon. De italiaan laat het af weten en moeten ze doorrijden naar de belg. Als beide partijen weer thuis zijn laten we het eten ons goed smaken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten