woensdag, januari 09, 2008

Er is niemand bij de auto's

Het had gisteravond nogal wat voeten in aarde voordat de kinderen sliepen. Met zijn allen (zonder snurkers) op de slaapzaal hebben we de nacht doorgebracht. Om het huis baldert de wind - zou mijn schoonmoeder zeggen. We smeren brood voor onderweg en zitten aan het ontbijt, kopje thee erbij. Wie doet je wat! We informeren nog even bij de kinderen wie er mee lopen maar.... ieder heeft wel een geldig excuus. We stappen op. Het is flink koud en we moeten tegen de wind op. Even buiten Terblijt gaat het nog regenen. Gelukkig is dat van korte duur.

Het landschap is een stuk vlakker dan gisteren en spoedig krijgen we de eerste tekenen van Maastricht in beeld. We lopen langs een heuvel met mergelgrotten, even binnen kijken. Inkervingen op de wand wijzen er op dat we niet de enigen zijn die daar binnen gekeken hebben.
We lopen verder, het lijkt wel of de wind wat is gaan liggen. Dan komen we aan bij de buitenwijk van Maastricht. En staan korte tijd later aan de maas. Verderop zien we de oude Sint Servaasbrug uit 1280 liggen. Dat gaat er op lijken.

We lopen de druilerige winkelstraatjes door, alles nog in kerststemming. Kijken binnen bij een watermolen die aangedreven word door het water van de Jeker (doe er maar even wat moeite voor om het te lezen, haha). En genieten verder van de stad.

Dan ligt de "berg" voor ons en moeten we weer flink klimmen. Inmiddels hebben we begrepen dat de vrouwen en kinderen er al zijn. Ze staan met de auto's op de achterste parkeerplaats. Wat we zien, geen vrouwen, geen kinderen. Ietwat teleurgesteld lopen we verder. Het zou zo leuk zijn om dat laatste stukje dan nog samen te lopen. Op de top moeten we rechtsaf naar de grens met onze zuiderburen. Links de mergelgroeve, rechts een dal, voor ons een bocht en nog één en dan.... daar is het eindpunt!

Het geluid van feest toetertjes klinkt ons in de oren. Vanuit de bosje komen de vrouwen en kinderen tevoorschijn. Over het pad feestelijke vlaggetjes. Een warm onthaal! Nee zo hadden we dit niet verwacht. Het geeft toch wel een kick als je op het eindpunt aankomt. Het geeft een voldaan gevoel. We ruimen alles weer op en lopen gezamelijk weer naar de parkeerplaats. Op dat stukje valt er meer regen dan we de hele morgen hebben gehad.

Geen opmerkingen: