Het Pieterklimpad
Het is weer zover de Pieterpad dagen zijn weer aangebroken. Goed kwart over acht worden we weer uitgezwaaid door de kinderen en de vrouwen, op naar het eindpunt Swalmen waar we de auto van Ferdy achterlaten. We rijden met die van Henk naar het beginpunt van de wandeling. In Swolgen parkeren we de auto voor de kerk en laten ons vollopen met koffie. Erik vindt het inmiddels ook wel tijd voor een boterhammetje.
Na enige tijd zijn we bij de Knuppelbruggen en steken hier het Schuitwater over. Een moerasbos. De bomen zijn even voor het bos en ook daarna aan de voet voorzien van een dikke laat mos. Een teken dat het een nat gebied is. De Schuitwaters is een uniek natuurgebied dat eeuwen geleden is gevormd rond de oude verlande Maasarmen.
Dan ineens staat Karel stil, kijk roept hij, een Subaru Impreza. Het enige wat wij, na nog eens beter kijken, zien is een roestige geheel uitgebrande auto met nog een klein stukje bumper. Daaraan zag hij het merk en type, je hebt oog voor auto's of niet.
We lopen verder door, de zon blijft verscholen achter het wolkendek. Het is een grijze dag, maar niet koud of nat dat maakt een boel goed. Terwijl we de vorige keer keer ons verwonderden over de velden met Afrikaantjes ziet we dat nu alles dood(gespoten?) is. We gissen naar de bedoeling ervan. Na een tijdje lopen zien we dat bomen het pad versperren. De gevolgen van de storm van zijn duidelijk zichtbaar en wij moeten ons een weg banen door de bomen heen. Het wordt met recht een klimpad. Bij een kapelletje drinken we een kop koffie, heerlijk! We lopen verder naar Grubbevorst waar we met het pontje voor een schijntje veilig en droog de andere maasoever bereiken.
We lopen eerst een heel stuk parallel met de rivier. Nadat we de in 1631 gestichte bedevaartskapel gepasseerd hebben duurt het niet lang of Venlo is in zicht.
Opvallend in de winkelstraten is dat de aanbiedingen hoofdzakelijk in het Duits worden weergegeven. En dan staan we voor het hotel. We besluiten om eerst maar eens een verfrissende douche te nemen. Kleden ons om en verlaten het pand weer om wat eetbaars te zoeken. Het loopt tegen zessen en er zijn steeds minder mensen op straat. In het overleg hebben we besloten om te chinees te bezoeken en laten het eten ons goed smaken.
De avond brengen we door in Grand Café Dante en laten ons in met het kaartspel. Terug in het hotel kruipen we onder de dekbedden, morgen om half acht ontbijt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten