Een regenkop?

We hebben alweer wat vragen achter de rug. Alle Gerritjes zijn langs geweest en we hebben er één geadopteerd. Iedere maand zullen we hem wat geld doen toekomen. En al die anderen zijn met lege handen en hangende pootjes weer weggegaan.
Vanmiddag hadden we weer wat gelegenheid om ons wat huiselijk te vermaken. We zijn maar weer eens de Boer opgegaan. Ja letterlijk. Het verhaaltje wat ze voor ons bedachten hebben we nog eens nagelopen. Volgens ons passen en meten zou nu keuken erin moeten kunnen.
Omdat we ook wel eens willen weten hoe duur een comfortabel waterballet, spiegelen en afvoer is hebben we bij onze komst ook aangegeven dat we daar ook meer van willen weten. Als we goed en wel over de hoogte van de bovenkastjes hebben gebogen worden we luidkeels omgeroepen. Onze verkoper bezit de kunde om die stem voorlopig het zwijgen op te leggen.
We gaan weer vrolijk verder, kleuren, randjes, grepen, plintjes, tegeltjes, laadjes, deurtjes, kastjes passeren de revue. We moeten kiezen uit veel kranen. Luisteren naar het lawaai van de kap. Kijken hoe de ontdooier en bakker eruitzien. We gaan weer gewoon aan het gas en kiezen voor een rvs lekbak onder het stel. We kiezen dus voor praktisch linksom i.p.v. praktisch rechtsom. Hier zijn we uit, ja de kogel is door de keuken. En nu maar wachten tot we eindelijk de slopershamer kunnen hanteren. Gelukkig hebben we iemand gevonden die een deel van de keuken wil afvoeren.

We moeten nog even wachten voor we weer aan de beurt zijn. Inmiddels kijken we eens rond wat we mooi, mooier of mooist vinden.Rond half vier zitten we we dan weer tafel. Eerst maar eens aangeven welke luxe we willen. Dacht ik vanmorgen dat ik nu alle maten aan de Vilsterhof opgemeten had, mooi niet dus. Hoe breed moet die deur voor de douche worden? ikke, ja..... uhm. Hoe groot is het bad? ja..... uh..... ik weet dat ook niet. Ik kijk Greta aan, hmmm kan ik weer gaan. Helaas helemaal niet aan gedacht! We gaan dan eerst maar eens van ongeveer uit. Het bad iets groter of kleiner is maak wat geld betreft nooit zoveel uit. We kijken naar kranen. Een gewone douchekop of een regenkop. Regenkop, wat is dat dan weer. Volgens de verkoper zo simpel als het woord zelf al zegt. Een zachte brede stroom, water vermengt met lucht. Wat je tegenwoordig allemaal al wel niet met techniek kunt imiteren.
Als de verkoper zich over een prijsopgave buigt zoeken wij de tegels uit. Deze of die, die met die glaasjes vind ik het mooiste. Na veel wikken en wegen zijn we er uit en onze keus is weer precies als plm. 4 jaar terug. Het blijft dus dezelfde tegel.
In deze race tegen de klok van sluitingstijd komen we als winnaar uit de bus. We krijgen de eerste prijs. Met de miljoenennota op zak gaan we de deur weer uit. Buiten is het inmiddels alweer aardig donker geworden. Op weg naar huis!