Wilt u dat even aan Christaan vragen?

Heerlijk toch, buiten in het zonnetje ontbijten daarna de auto inpakken, tentje plat en oprollen..... daar gaan we weer. De eindbestemming voor vandaag is Grimstad. Morgen zullen we bij Christiaan en Marit op vistite. We volgen weg 9 naar het zuiden. Onderweg zien we een wegwijzer naar het dorpje Røykes dat aan de voormalige Setesdal spoorlijn ligt. Nu rijdt er nog een museumtrein langs. We besluiten om daar eens te kijken en draaien de gravelweg op. Voor ons die steeds de gebaande wegen (asfalt) hebben bereden is het nieuw. Ook de breedte van de weg doet je steeds de vraag stellen "als daar achter die bocht nu eens......" Een auto tegenkomen? Echt niet en dan lost het zich steeds nog wel weer op. Nee we komen slechts een paar auto's tegen. Het dorpje blijkt dun bezaaid te zijn met een paar huizen. En daar staat dan het stationnetje voor ons. Een idyllisch plaatje, alles volkomen in rust. Zelfs de werkers aan het spoor rusten even uit.We proberen nog wat verder te rijden maar daar houd de weg op. We draaien en vergapen ons aan die prachtige (vakantie)bungalows langs het water. Bij Vennesla nemen we weer de grote weg en rijden om Kristiansand aan. We moeten tol betalen om de stad in te mogen rijden. 20 kronen (plm €2,30) in het mandje en het licht springt op groen, doorrijden maar. We willen eens kijken waar de boot vertrekt. Masterferries zou een voordelige overtocht te bieden hebben vertelde neef Christiaan. Alles gesloten, alleen per telefoon of internet kun je de boot boeken. We gaan er van uit dat we daar morgen wel tijd voor krijgen. We rijden naar het oude deel parkeren de auto en eten, zittend op een muurtje, ons broodje. Hier is tussen de stad en de jachthaven een soort van park. De zon strooit uitbundig haar warme stralen rond op het grote grasveld zitten moeders en vaders, kinderen rennen uitgelaten rond en de waterpartij is een heerlijke plek om wat af te koelen.
We lopen weer verder langs een beeld van de feministische schrijfster Camilla Collet. Jojanneke en Ard staan erbij maar komen niet uit de spreuk die op de sokkel staat. Tro er man kun naar man er det mog sig selv lezen we. De kinderen hebben de oplossing voor het raadsel. "Wilt u dat morgen aan Christaan vragen?" Inmiddels weten we nu wat er staat: Trouw aan anderen kun je alleen zijn als je trouw bent aan jezelf.
We gaan de stad in, lopen richting een zebrapad, staan er vlakbij en..... alle auto's stoppen onmiddelijk. Dus niks van ik ben eerst laat die lui maar wachten. Kom daar in Nederland maar eens om. Op de markt kopen we nog wat groente en gaan weer richting auto. De stad uit richting Grimstad. Na wat campings afgekeurt te hebben zetten we op Morvigsanden de tent op. 's'Avonds als we voor de tent de dag overdenken zien we een man door het water waden. Even later zit hij hoog en droog op de steen om een visje te verschalken.