.... en tegen overelkaar was het een ledikantje.

De zon staat alweer lekker aan de lucht te schijnen als we opstaan. Na het ontbijt vertellen we Tom waar Christiaan en Marit wonen en stappen in onze bolide. Feilloos wijst Tom ons de weg naar een buitenwijk van Grimstad. Nummer 15, vrijstaand en een heerlijke lap grond om huis. We krijgen een warm onthaal en maken kennis.De woonlaag is op de eerste verdieping dus nemen we de trap op omhoog. Oh jaa, dat is ook zo die twee stoelen van de Raalterweg! Als kind zat je helemaal in die stoel. De leuningen als een beschermende muur om je heen. Ja vulde Christiaan aan "en twee tegenoverelkaar was een ledikantje". Ja nu je het zegt dat was ook zo. We lopen door naar de veranda die over de hele lengte van het huis loopt. We nemen de buitentrap weer naar de tuin. Christaan nodigt mij uit ons plaats te nemen in de oude morellenboom. Een heerlijke klimboom, onmiddelijk gaan mijn gedachten naar Espel waar we ook regelmatig in de kruin van de boom te vinden waren. Ik volg Christiaan naar de kruin en we zijn, evenals Zacheus vrijwel onzichtbaar, voor de "menigte" onder ons. Een heerlijke plek om een filosofisch gesprek op te zetten. We zakken weer af naar moeder aarde en voegen ons bij de rest van het gezelschap. De kinderen kunnen het prima met elkaar vinden. Geweldig toch.
We drinken een kopje koffie terwijl de vragen en antwoorden over en weer gaan. Hoe is het leven in Noorwegen, de afstanden, wat doen we voor de kost. Dan weet je ook waarom er bij ieder huis wel een flinke stapel kachelholties staat. Ook de rest van het huis moeten we zien. Schilderijen, tekeningen van Marit, postzegels van Christiaan. Gelijk reserveren we via internet de boot naar Denemarken maar. Omdat we de koffer op dak hebben moeten we meer betalen. Is jullie auto hoger dan 2.30 meter?? Jazeker! Aah nee vast niet die van ons niet, meteen wordt er een duimstok gepakt en wordt de hoogte eens opgenomen. Helaas er zit voor ons niets anders op dan het hogere tarief te kiezen hij is te hoog. De prijs wordt bijna verdubbelt. Ja we willen die koffer weer wel weer mee terug hebben. Beneden in de tuin gaan we een broodje eten. Een tafel vol noorse specialiteiten. Heerlijk!
Na het eten gaat Ard ook eens de boom in, best gaaf. Samen met Chistiaan en Anna gaan we varen. Stine en Eirik blijven met Marit thuis. We varen de haven uit en zetten koers richting zee. Overal kleine eilandjes van rotsen. Overal bootjes en zonnende mensen op de rotsen. Genieten. We gooien het vistuig maar eens overboord. Echt bijten doen de markrelen niet waarschijnlijk zijn ze verder de zee opgetrokken. Dan, ineens..... spanning op het snoer! Vis?? Helaas de hele handel zit vast op de bodem. Jammer we zijn het vistuig kwijt. De emmer gaat weer leeg mee terug. We varen verder door de Kalverstraat terug naar de haven en leggen aan. Een heerlijke middag. Weer terug aan de Langhaveheie lessen we onze dorst en nemen afscheid. We hebben er een heerlijke herinnering aan overgehouden. Marit en Christiaan bedankt! Met een goed gevoel rijden we weer terug naar de camping.