vrijdag, mei 03, 2013

Op een klein stationnetje . . . . . .

Het was iets later dan "in de vroegte". Zo rond half 10 vertokken we met z'n vieren voor een frikadellen-preissie met de trein naar Amsterdam. "Zo pap" zeiden de kinderen "dit is dan zeker de eerste keer dat u in de Arrivatrein zit".  "... ja, en de stoelen zitten veel beter . . . ze volgen de vorm van je rug". Ik kon bij aankomst in Zwolle in ieder geval zeggen dat ze goed stonden. In Zwolle ontmoeten we de familie uit Zeewolde. Op het perron stonden meer mensen die ook met de trein mee wilden. Heerlijk het vooruit zicht dat we straks lekker konden zitten in de trein. We keken uit naar de Hanzelijn. Ik kwam er regelmatig langs als in over de N50 reed. Ha, daar was hij, de deuren gingen open, een enkeling kwam er uit en de meerderheid perste zich naar binnen. We stonden gelukkig ietsje ruimer dan de haringen in het tonnetje. We hoefden niet de hele weg naar Schiphol te staan, in Almere was er als een zitplaats voor ons. Jammer dat we niets van de Hanzelijn hebben kunnen zien. We zijn op Schiphol uit de trein gestapt en gaan naar het panoramaterras. Onder ons zien we de bedrijvigheid die zo'n groot bedrijf met zich mee brengt. De luchtreuzen vliegen af en aan.


We zoeken het station weer op en treinen naar het centraal station. We gaan naar de Dam. Een bezoek aan de kerk laten we schieten nadat we ook vandaag het nieuws weer gehoord hebben. Voor ons uit loopt een lange, lange rij wereldbewoners. Bij de Dam aangekomen zien we een lange slinger van wachtende mensen die in de Nieuwe Kerk willen kijken. We gaan een broodje halen om de honger te stillen, lopen om de kerk heen en kijken binnen . . . . misschien is naar binnen een beter verwoording, daarna nog naar het monument.


De hoofdstad laten we voor wat hij is, kijken nog even aan de de waterkant over het IJ en zetten dan koers naar Delft. Jojanneke neemt die trein naar huis omdat ze 's avonds nog verplichtingen heeft.


We laten ons voldaan in de stoelen zakken terwijl de machinist ons verder brengt. Het station in Delft is al net zo'n bouwput als in Amsterdam. We lopen langs de gracht, over de markt, door de kerk en langs al het blauw. Na een appeltje van de markt hebben we een terrasje opgezocht voor een kopje koffie. Wie was daar nu niet aan toe.


Nog even verder gekeken en bij de Pizzaria naar binnen gegaan voor een hartige hap. Heerlijk gegeten en met volle magen zoeken we het station op en rijden via Utrecht, Amersfoort - even stoppen in Harderwijk om de familie uit te laten stappen en door naar Dalfsen. En - eerlijk is eerlijk - we hadden dit keer ruimte in overvloed!

Geen opmerkingen: