Op het Franse plattelan

In juni 2011 sprak ik Wim. Hij had een geweldige mededeling. Nou ja vertel maar eens . . . .  Toen het hoge woord er uit kwam tuiten mijn oren, "we hebben een huis in Frankrijk gekocht".  Geweldig!
Er zijn wel een paar "maren" vertelde Wim,  ". . . . er wel wat achterstallig onderhoud. We kunnen dus aan het klussen! Daarnaast willen we toch wel wat aan de inrichting veranderen: geen behang meer maar stucwerk en de mokka geschilderde balken weer in hun originele staat terugbrengen." Nu genoeg te klussen dus. Op zijn blog volgen we de verrichtingen. Deze zomer waren we redelijk in de buurt maar lukt het niet om er een kijkje te nemen. Toen wij in Frankrijk aankwamen gingen zij net weer weg. Tjsa, de nadelen van vakantiespreiding. Afgelopen donderdag en vrijdag was ik vrij, een mooi moment om eens naar het zuiden te trekken. Nadat we, donderdagmiddag, de auto en aanhanger geladen hadden zijn we vertrokken.

 Tegen kwart voor één rijden we Coiffy le Bas binnen en even later stap ik het huis binnen.

 Wim geeft mij een rondleiding. Bijzonder is dat men vrijwel alle inboedel achtergelaten hebben. Zo kom je van alles tegen. Een fiets, schooldoos of de brieven in een portemonnee.

 Een uurtje later liggen we allebei in bed. Als ik de volgende morgen wakker wordt is de bakker al langs geweest en liggen er verse croissantjes en een stokbrood op tafel. We gaan als eerste naar het stadje een paar kilometer verderop. De onroerend goed belasting moet betaald worden, per cheque of . . . . gewoon contant. Daarna door naar een bouwmarkt. Als we thuis zijn eerst maar een kopje koffie. Het is heerlijk weer en op de stoep drinken we de koffie en gaan daarna in de tuin aan de slag.

Ik blaas het blad onder de struiken weg en Wim haalt het met de opraapwagen bij elkaar. Daarna het gras maaien en alles ziet er weer top uit. De aanhanger wordt om het huis gereden en bij de houtopslag laden we de grindtegels uit.

De volgende dag is de bakker laat, het duurt wel even voor we aan de slag zijn. Terwijl Wim zich bezig houdt met het aansluiten van een electrische kachel. Ruim ik het oude hooi op dat in de kelder ligt. Daar gaat op vakkundige wijze de fik in! Dan nog puin ruimen en de kelder ziet er al toonbaarder uit. Al gauw is het tijd om de spullen weer op te ruimen en alles klaar voor vertrek te maken.

 We rijden nog even langs de winkel om Franse soep voor het thuisfront in te slaan. De reis gaat voorspoedig maar vanwege een "accident" moeten we omrijden, door kleine stadjes heen waar we een ineens een onverlichte auto voor ons zien rijden. Zonder ongelukken komen we weer bij de snelweg en spoeden ons noordwaarts. Om 23.15 uur staan we bij Wim voor deur stil. Een paar leuke dagen gehad en ook nog nuttig besteed.