Er is een tijd van eten, maar daarvoor . . .

Is er een tijd van oogsten, daarvoor van zaaien en daarvoor van bewerken. Daar zijn we mee begonnen. We hebben weer een stukje tuin ontgonnen. De graszoden eruit. Nu nog maar wat compostaarde erdoor en wat mest. Maar eens zien wat we er mee kunnen.
Bij het hekje omhoog klimt een plant met de mooiste bloemen en de lekkerste vruchten. Dat zegt meester Herman tenminste capucijners en . . . . . die moet je vers eten net als erwten. We zijn benieuwd. Op dit moment kan ik 's morgens in de tuin een kopje koffie drinken. Heerlijk in de warmte van de zon, luisteren naar de zingende vogeltjes. Om je heen kijken en je dan afvragen . . . .  zijn die vogeltjes er wel? Die bessenstruik, zo rood, zo vol. Vorig jaar vrijwel leeggegeten, vanmorgen het eerste schaaltje geoogst. Het is dus tijd om te eten!