Met die woorden sloot de postcommandant het gesprek af dat we per portofoon met hem voerden. Hij bleef achter in de Zorgboerderij van Van der Vegt waar de commandopost ingericht is. We gingen de dijk inspecteren. Heerlijk in het zonnetje maar wel uitgerust met een reflecterend hesje en een lang touw aan de gordel. Gezien de waterstand hebben we het niet nodig gehad. De opdracht was om de situatie die we op de dijk aantroffen door te geven aan de postcommandant. De situaties waren op een a-viertje in beeld gebracht. Af en toe gaat het over een afrastering en na een uurtje komen we bij het eindpunt van ons dijkvak. Vlak voor het eind krijgen we o.a. de situatie in beeld waar een heel stuk blank ligt. De foto van exact hetzelfde stuk land is gemaakt in 1998. Met de auto rijden we weer naar de commandopost. We leveren de hesjes, gordels en touwen in en sluiten het geheel af met koffie, cake, evaluatie- en declaratieformulieren.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten