"Onder" de vleugels van de Albatros

Met al die mooie dagen in het voorjaar staat het al gauw vast. Pinksteren is laat dus kunnen we de tent wel weer in. Vrijdagmiddag rond half vijf vertrokken we. Bepakt en bezakt, kano op dak en fietsen op de kar. Een "trekhaakknobbel" op de dissel torst moeiteloos die fietsendrager die normaal gesproken achter de auto hangt. Als we geen extreme bochten moeten maken is er ruimte genoeg. Met een dik uurtje zijn we op de camping in Eernewoude. We gaan eerst de innerlijke mens versterken, spreiden daarna de vleugels van de Albatros uit en pinnen hem aan de aarde vast. Als we met de laatste scheerlijnen en haringen bezig zijn arriveren de Zwollenaartjes. Ook zij gaan flink aan de slag. Tussen beide tenten komen de koepeltjes en zo kan iedereen een slaapplekje vinden. Daarna is het alleen nog maar genieten onder de varioluifel.


De zaterdag begon erg nat. We hadden voor die dag een motorbootje besproken. Het blijft maar regenen. We zouden met de boot naar het dorp varen om de boodschappen te doen maar hebben uiteindelijk de auto maar genomen. Vanaf de camping ben je met de boot in een ommezientje in het dorp. Het werd na tweeën voor we droog aan boord konden. Samen met Folyanne en Alie hebben we een heerlijk tochtje over het water gemaakt.


Na het eten de fietsen gepakt en richting de Wijde Ee gefietst. Een prachtig fietspad met aan de ene kant de veenpolders en aan de andere kant het water met de talrijke woonboten. Op de terugweg vanuit de vogelkijkhut een groep lepelaars bespied.


De volgende dag was de zon overvloedig aanwezig. Heerlijk genieten voor de tent, koffie met een boek en bij de zussen langs. Nog een poging gedaan om een bootje te bemachtigen maar alles was verhuurd. Gelukkig is er dan nog de kano, daar werd veelvuldig gebruik van gemaakt. Er was zelfs iemand zo zuinig op de kano dat hij de onderkant eerst inspecteerde voor hij de kano weer aan wal trok. Zoiets doet je wel goed dat anderen zo zuinig op geleende spullen zijn. 's Middags kwam nicht Margriet ook nog langs. Ze was alleen thuis en kwam even bij praten. Toch leuk dat het campingleven altijd nog trekt.

Vanaf de camping bootjes kijken met het zicht op het dorp

Zo rond zevenen de fiets gepakt en met zwager Theo de vogelkijkhutten opgezocht. Weer een heel ander beeld als gisteren. Even rustig ontspannen. Als we terug op de camping zijn is het tijd voor koffie.


Maandag in de vroege ochtendgloren spoelde het hemelwater de tent weer schoon. Toen wij opstonden was het redelijk droog, een paar korte buitjes. Een stevig windje blies de tent weer droog. De familie uit Ten Boer kwam langs om te zien hoe wij ons vermaakten. Na het middagbroodje ben ik samen met Jannes, Gryanne, Alyette en Anneke over het dijkje naar beide vogelhutten gewandeld.

Terug op de camping zien we in het riet een jong waterhoentje.

Als we later het kamp weer opbreken is het niet helemaal droog. Gelukkig hoefden we dat niet in de stromende regen te doen. Gezamenlijk gegeten en daarna op huis aan. Een paar dagen weer heerlijk buiten geleefd, wat is er mooier?