Een tijdje terug had ik al een voederhuisje voor eekhoorns gekocht en in de pruimenboom opgehangen. Maar de enige gast die we kregen was een koolmeesje. Driftig tikte dat beestje iedere keer weer tegen het raampje om de nootjes te bemachtigen. Helaas maar het glas was toch te sterk voor hem. Vanmorgen toen ik mij van tafel omdraaide zag ik de rode schicht zitten, een nootje tussen zijn voorpoten. En weer een nootje en nog een. Toen hij genoeg gegeten had ging hij er, via het tuinhuisje van ons en de buren, weer vandoor.
Leuk zo'n beestje in de achtertuin! Afgelopen zaterdag heb ik na mijn geduld ernstig op de proef te hebben gesteld ook ééntje weten te scoren. Hij verschijnt binnenkort wel op mijn blog.
1 opmerking:
Leuk zo'n beestje in de achtertuin!
Afgelopen zaterdag heb ik na mijn geduld ernstig op de proef te hebben gesteld ook ééntje weten te scoren. Hij verschijnt binnenkort wel op mijn blog.
Een reactie posten