We hebben beet

Eindelijk was het dan zover, we hebben beet. Al een hele tijd vissen we op een kano, aangestoken door Klaas die de laatste jaren wel eens een kano op de kar knoopt als we naar Denemarken gaan. Vorig jaar hebben we de skelter van de kinderen verkocht en het voorstel was om er een kano voor te kopen. Vanmiddag zullen we een ritje Deventer maken om te kijken en om hem mee te nemen als het wat lijkt. Daarna door naar Amersfoort om wat keukenkastjes op te halen bij Folyanne. Vanmorgen de auto leeggehaald, en de dakdragers op dak gezet. Ik zat er al een tijdje mee te moddern om die dingen goed vast te krijgen. Eindelijk stat het stevig genoeg. Rond enen stapten Ard en ik in de auto en gaan op weg naar Deventer. Tom wijst de weg en korte tijd later staan we in de bij de verkoper in de garage. We besluiten maar om het mee te nemen, rekenen af en leggen hem op de dakdragers. Span banden er om heen en weer op stap. Ergens vertrouw ik het niet erg en na een paar straten zien we een mooie parkeertstrook waar in het vehikel laat stoppen. Voor zit mooi vast en achter zit ook mooi vast maar..... niet aan de auto. Zie je wel!!! Affijn het zakie moet toch vast en samen tillen we eerst de kano van de auto en leggen hem op de stoep neer. Weer het drama met die imbussleutel en die slippende bouten. Voor en achter maar eens omgewisseld. Na een hoop gemartel let lijkt goed maar als ik nog een paar slagen extra doe wipt die drager weer los. Nog eens en nog eens. Nu de spanband er omheen en.... weer los.

Uiteindelijk zit hij vast en zetten we de kano vast aan de drager en vervolgens aan het sleepoog van de auto. Na bijna een uur martelen kunnen weer rijden maar echt vrolijk ben ik nog niet. Ard doet het voorstel om eerst de kano maar naar huis te brengen en daarna maar naar Amersfoort te gaan. Ik ben meteen voor en binnendoor via Raalte naar Dalfsen. Hoeven we niet zo hard te rijden. Ik moet er niet aan denken dat die kano los raakt van de auto, vervolgens door het luchtruim vliegt om zich daarna te platter te laten slaan op een voorruit van de auto en ..... Normaal is goede raad duur maar Ard vroeg er niet voor. Dus toch nog een meevallertje.
Thuis lossen we de vracht en gaan weer op weg. Onderweg treffen we alweer een dikke bui, maar de reis is prima. De kastjes staan al klaar, gelukkig hoeft niet alles mee. Na een rondleiding door het pas verkregen pand laden we beide auto's in en treffen zoweer weer een dikke bui. Als we zonder problemen in Dalfsen arriveren laden we beide auto's uit en begin ik aan de alvast met de opbouw. Ik red het niet helemaal dus maandag gaan we maar weer verder.