Met een koegelse gaank

Vandaag is het bij de KNRM open dag. Vanmiddag zijn we even naar Urk geweest om uit te waaien. Het was een drukte van belang.

Naast de Kapiteins Hazewinkel kon men ook meevaren met de Zeemanspot, de laatste conventionele reddigsboot. Met een snelheid van 10 knopen (18 km/u) kon je rustig van een tochtje over het IJsselmeer genieten, wij gingen voor wat meer spektakel. Op het terrein stond een grote informatie tent met o.a. een groot aantal scheepmodellen van diverse reddingsboten.


Terwijl we in de rij voor de boot staan te wachten wordt er voor de steiger een demonstratie man-te-water gegeven. Met een sierlijke sprong gaan twee redders te water. In hun speciale pakken blijven ze lekker drijven en steken ondertussen rook en lichtsignalen af. In een mum van tijd komt de reddingsactie op gang en zwermen er allerlei radiografisch bestuurde reddingsboten om de mannen heen.

Dan stappen we aan boord. Als ik even binnen de stuurhut kijk zie ik dat het roer in goede handen is. Naast de schipper zit bèbe, nog in vol ornaat. We varen de haven uit en dan gaat het gas er op, met een "koegelse gaank" (60 km/u) schieten we over het water. Natuurlijk kan een man-over-boord niet missen en we hebben hem al gauw in beeld. De klep achter in de boot wordt omlaag gedaan en de drenkeling klimt opgewekt aan boord. Je krijgt er wel ervaring in als je al een paar uur steeds "gered" wordt. Aan boord stroomt er van alle kanten, uit allemaal gaatjes, water uit zijn pak.


We varen weer richting de haven. Daar aangekomen blijkt er net een ernstig ongeluk te zijn gebeurt, de brandweer is gelukkig al ter plaatse. De auto wordt lost geknipt en de inzittenden worden er met een brancard "uitgeschept". Normaal zie je zoiets gelukkig nooit van zo'n korte afstand. Toch wel leuk om eens te zien hoe dat gaat.


Als we de auto weer opgezocht hebben rijden via de haven en allerlei smalle straatjes richting het vrouwtje en parkeren daar de auto. Vanwege het mooie weer zijn er bussen vol "vrèèmde snuuten" in het dorp losgelaten en zo kan het gebeuren dat we bij het monument samen met anderen naar het verhaal van de gids luisteren. Langs de bollen en door Espel heen (Ard vindt geschiedenis een prachtig vak) rijden we weer naar Dalfsen.