Hij ligt plat

Zaterdagmorgen was het klusdag op school. De zandbak weer bijvullen, 400 tl vervangen. Ik had de tl's in gedachte. Mooi werk voor een lichtgebouwd kantoormannetje. Helaas was ik niet licht genoeg bevonden. De vrijdagavond waren met man en macht alle lampen al vervangen zodat voor mij niets anders dan een schop overbleef. We hebben maar even aardig uitgepakt en waren omstreeks 11 uur door de berg heen en was alles weer aan kant. Of het nu door de spit-ervaring kwam weet ik niet maar thuis heb ik de schop weer ter hand genomen. En na verloop van tijd lag de door mij zo "gewraakte" lantaarnpaal horizontaal op het gras. Boven in de paal kwamen twee grondkabels bij elkaar, één uit het oosten en één uit het westen. Er moest in de grond een waterdichte las komen. Bij de gereedscahppen winkel hadden ze de oplossing. Een plastic buisje met een zakje smurrie. Als eerste maar eens de kabel doorzagen, prachtig totdat ik de zaag in de westerkabel had gezet. Na een paar halen kwam er water uit de kabel. Je weet niet wat je ziet. Waarschijnlijk was de buitenkabel lek. Dus maar weer naar de winkel voor een nieuw stuk. Nadat ik met kroonsteentjes de aders aan elkaar verbonden had werd alles verpakt in een plastic buisje, twee helften die je aanelkaar vast moet klikken. Daarna de scheiding tussen beide componeten van de smurrie weggehaald en goed kneden en mengen, puntje losknippen en dan giet je voorzichtig de smurrie in het buisje. Zand erover en..... de stroom kan er weer op.