We zijn een dagje bij Harm en Sjoerdje in Oosterbeek. 's Middags moet Sjoerdje nog even op school zijn en wij gaan mee. We struinen de hele school door en vinden onderin de kelder ver verkleedkleren van de schijnheilig man. Die mijter past ons allemaal. Als we weer naar huis rijden knopen we nog even een fiets op de fietsen drager en wat ons betreft kan Gerdien zo mee. Ze past er op.



Uiteindelijk is hij dan toch nog gekomen met een zak vol pakjes. De beide neven met hun st... oomboot.

Even lekker chillen in de stoel al kende Ard dat woord toen nog niet.

Ze gaan een dagje mee naar de zaak. De fantasie slaat toen en er worden weer hele verhalen gespeeld. Met z'n tweeën kruipen ze in een printerkast. Dat kunnen ze nu wel vergeten.

Samen gaan ze kleien, "maar wie zijn dat dan" vraagt Greta, "oh, dat ziet u toch wel! dat zijn Willem Alexander en Maxima". Het is maar dat je het weet.

Lopen op het randje. Jojanneke is al vroeg bezig om wat evenwichting in deze wereld te staan.

Ik zie ik zie wat jij niet ziet. Ze is nu een blinde mevrouw. De fantasie viert weer hoogtij.

Achter in het steegje bellen blazen met.... We hebben het idee dat het Hilde hem een handje helpt.
Aan het begin van dit blogbericht wek ik de indruk dat we inmiddels uit Oosterbeek weg zijn. Dat is natuurlijk helemaal niet waar. Jojanneke kan niet weg want ze is nog druk met de pop in de weer.
Terwijl Ard samen met Harm nog een vette puzzel oplost.
3 opmerkingen:
O wat leuk! Wat gaat de tijd toch hard, maar wel weer even leuk om te zien.....
groetjes Lucie
Whahaha!
Ik heb me nog nooit als scheinheiligman gezien.
Van Ard.
wat had ik toen nog lang haar he???
Een reactie posten