Laat je eens verrassen door het wad

Tijdens de pieterpadborrel op mijn verjaardag werdt het idee gelanceerd om de voeten eens van het pad te halen en in het water te steken. De waddenzee moest het dan maar worden. Niet lang daarna kwam en mailtje en werd het één en ander op poten gezet. De tocht naar Ameland moest het worden. Er waren in drie tochten nog plaats en uiteindelijk was voor 6 oktober gekozen. Jammer dat Karel en Erik niet mee konden. Ze hebben verschrikkelijk veel gemist, maar goed ze zijn oud genoeg om....... We rijden rond 10 uur de veerdam op bij Holwerd parkeren de auto en kopen gelijk een kaartje om het parkeerterrein weer te verlaten. Dat scheelt een lange wachttijd als we weer terugkomen met de boot. Even voor elf is de groep compleet en gaan we onder leiding van drie gidsen van de Fryske waedrinners het wad op. Voordat wij onze eerste stapjes zetten zijn er al diverse andere groepen het slikveld ingegaan. Dan is het onze beurt. Tot over de schoenrand zakken we weg in een vieze prut, oppassen dat we niet gaan glijden en onderuit gaan. Na een tiental meters ben je aan het lopen gewend en daar gaan we dan. Het lopen gaat prima en het valt ons 100% mee. De route gaat eerst een aantal kilometers langs de friese kust. Dan gaan we oversteken. Zo rond twaalfen dringen de eerste zonnestralen door het grijze wolkendek. Nog even en we lopen onder een prachtig blauwe lucht. Een bijzondere ervaring want steeds is de bodem anders. We passeren een mosselveld steken een geul over en moeten tot ons kruis door het water. Overigens een heerlijke temperatuur. Dan staan we op het harde zand en lopen weer een aantal kilometers weg. De volgende geul ligt voor ons, nu tot ons middel. Twee weken terug gingen ze hier tot hun borst door. We lopen verder en inmiddels is Ameland steeds duidelijker te zien. Een bijzondere ervaring is het. Een moeilijk te omschrijven sfeer van water, zon, wind en getijden.
Nog een klein stukje slikveld en we gaan aan land. We wachten tot de groep weer compleet is en gaan door de richting Kooiplaats, daar achter de boerderij kunnen we de modder wegspoelen, schone en droge kleren aan. De fiets staat al op ons te wachten. Alle vier slingeren we ons been over het zadel heen en trappen op de huurkarretjes richting het dorp. Daar drinken we nog wat en trappen door naar de boot. Het einde van een bijzonder dagje wat voor herhaling vatbaar is. Een tocht die aan te raden is om ook eens te lopen en die minder zwaar is dan je denkt.