Kijk jongens, daar heb je ze........

Arme Arno en Margriet, onvoorstelbaar sneu waren ze toen ze lazen dat we in zo'n rijkeluissloep zijn wezen varen. Helemaal niet zeilen! Vandaag heb ik daar onmiddelijk wat aangedaan. Ik ben wezen zeilen. Nou ja niet alleen natuurlijk. Ik zou met Bert een middagje meevaren met de KP 118. Hij had daar een afdekzeil voor gemaakt en van de ene babbel komt de andere. Net voor de middag ben ik samen met Ard naar Wezep gereden. Niets vermoedend kijk ik ineens in de ogen van oom Marten en Mathijs. En niet alleen even later is Joop er ook, komen grote Luc en Luc van oom Lambert en de rij wordt gesloten door kleine Luc. Haast een complete neven-reünie. Samen met een voor ons nieuwe oer-over-achter-soort van neef en drie andere klanten van Bert. Als we bij de Buitenhaven in Kampen aankomen draait de motor van de Botter al. We gaan aan boord en de trossen worden losgegooid met een flinke dot gas liggen we aardig op de IJssel en worden de fok en het grootzeil gehezen. Er staat meer wind dan we aanvankelijk dachten. De motor wordt gestopt en op de zeilen zakken we de IJssel af. Heerlijk rustig alle tijd om eens bij te praten en te genieten van alles wat om ons heen is. Als de eilandbug in zicht komt vragen we ons af of we er wel onderdoor kunnen. Zonder problemen. Onder weg krijgen van René een korte instructie moeilijke namen uit de scheepvaart. Elkaar wat helpend komen we er wel uit. Dat weten we ook weer. Eenmaal op het IJsselmeer varen we richting het slipdepot en maken op een gegeven moment rechtsomkeer. We moeten wel willen we weer op tijd in Kampen zijn. We varen nu langs de andere kant van het eiland dat voor de monding van de IJssel ligt. De schipper had verteld dat hier Flamingo's waren.
Even later klinkt zijn roep over het schip "kijk jongens, daar heb je ze, de Flamingo's". Door de lucht scheren drie fel rose vogels. Even laten zien we ze in het water staan de snavels van links naar rechts bewegend. We laveren tegen de wind in steeds weer overstag. Het ene zwaard in het water het andere er weer uit. De mannen zijn er maar druk mee. Dan grijpt de schipper terug naar zijn laatste redmiddel, de motor. Zo varen we naar boven, langs de ingang vande nieuwe Zuiderzeehaven, onder de brug door, langs scheepswerf Peeters en zo naar de buiten haven waar we aan wal gaan. We liggen naast de enige nederlands Kogge, een middeleeuws vrachtschip. Als het gezelschap weer bij de zeilmakerij aankomen heeft Emma de tafel gedekt en staat en bakken met chinees klaar. Iedereen schuift aan en laat het zich goed smaken. Het einde van een waar middagje genieten.
Helaas kreeg ik thuis met een flink tegenvallertje te kampen. Tijdens het kopiëren van de foto's naar de harde schijf is er iets fout gegaan waardoor er een dikke honderdtwintig foto's weggeraakt zijn. Niet allemaal even belangrijk maar er zaten toch mooie plaatjes bij. Welk recoveryprogramma ik ook gebruik, ik krijg de foto's niet boven water. Jammer, ik had er nog zulke leuke ideeen mee.
Al met al een zeer geslaagde middag. Bedankt Bert!