Opzij, opzij, opzij, wij hebben een verschrikkelijke haast

Het is een dag van opstaan, rennen, vliegen en weer doorgaan. Een jachtig gebeuren op een dag die nodigde om eens rustig van het weer te genieten. Helaas pindakaas, niet voor ons dus. Na het ontbijt als een speer naar de supermarkt een weer in te slaan. Ondertussen zet ik het oud papier klaar en een doos met spullen voor de kringloop. Jojanneke is al naar paardrijden en Ard vertrekt naar de scouting. Het busje rijdt voor en wordt geleegd en vrijwel direct weer gevuld. Dan vertrekken Greta en ik, eerst even oud papier wegbrengen en gelijk door naar Ommen. Eens kijken of we in de Woonoase van Wiecher een stoel kunnen vinden die ons op allerlei manieren aan staat. Over de tafel waren we het al eens. Als eerste daar maar naar toe gelopen en zowaar vlak bij staat een stoel die ons past. Ook het zitcomfort is prima en we zetten hem aan de tafel4ons. En zijn daar gauw over uit. We kiezen voor de uitvoering in white wash eiken.We geven aan ook nog op zoek te zijn naar een kast. Dat wordt weer een rondje oase. En nemen ondertussen de kasten in ons op. Voor we daar uit zijn moet er eerst maar weer wat water door de Vecht stromen. De verkoper noteert met het grootste genoegen de bestelling en loopt zich het vuur uit de sloffen om de diverse leer-stalen bij elkaar te zoeken zodat we een keuze kunnen maken. Het moet een blauwe worden maar welke kleur het dichtste bij de kleur van de bank komt. Spoedig hebben we alles op een rijtje en op parer. Met een welgemeende handtekening en -druk verlaten we het pand en spoeden ons naar Dalfsen. Het is inmiddels een kwartier na twaalfen. Net voor half één zijn we bij de kringloop en kunnen daar onze opruiming dumpen. Naar huis.... tafel dekken.... eten.... en weer doorgaan. We moeten om half twee in Staphorst zijn. De badkamer moeten we nog definitief maken. Daar aangekomen schiet iedereen in de stress. "Had u een afspraak meneer Van Asperen?" "Ja zeker, half twee", "ja maar hier staat niets" een tweede receptionste schiet te hulp. "Wanneer heeft u dat gedaan", "gisteravond mevrouw". De blikken priemen haast door de monitor heen. "O, ik zie het al", "mooi!" "u staat gepland bij de keukenafdeling", "hmm, keukenafdeling? Ik had gevraagd naar Wilfred Brommer". Wat blijkt, is de beste man overgegaan van de sanitairkant naar de keukenkant. Onmiddelijk gaan daar alle bellen rinkelen en wordt er een andere verkoper opgetrommeld. We lopen de offerte eens door, de verkoper ziet een te lage prijs staan en geeft aan eerst het eens door te nemen in de computer. Gelukkig laat hij voor ons wat te drinken achter en gaat aan de slag. De klok draait door. We zouden om drie uur terug zijn want Jojanneke zou voor haar vriendin gaan voeren op de zorgboerderij. De beste man komt terug met de offerte. De prijzen zijn sinds het nieuwe jaar gestegen en op onze offerte stonden nog de oude prijzen. We controleren de badkamer kast en kijken naar een andere wastafel. Dat scheelt nogal wat met de prijs van een wastafelmeubel en.... in ons geval kunnen we de wasmanden er weer onder zetten. We besluiten om de knoop maar door te hakken. Weer een stukje afgewerkt. We nemen weer plaats in het busje en spoeden ons naar Dalfsen half vier als we de parkeerplaats van de "Lindehoeve" op draaien. Terwijl Jojanneke en Ard voeren wachten wij en lopen een rondje tussen de dieren door. Als we thuis zijn wachten de gebruikelijke zaterdagse besognes op ons. Pffft.... even zitten met een kopje thee en de druk valt van ons af.