Die mensen moet je koesteren

Ja, ja de meeste spanning is er wel wat van af. Er is zekerheid over de huisvesting. Maar nu verder.....We hebben de gordijnen maar weer dicht gedaan. De grote lamp boven de tafel weer aangestoken. Want we moeten nogwel wat helderheid hebben. Er zijn nog zoveel vragen. Wat doen we met de keuken, de parketvloer. Wie maait het gras. Welke kleuren gaan we toepassen. Misschien toch meteen ook maar een nieuwe pot en zou die wel kunnen hangen? Hoe ging het ook alweer met de notaris, weet je wel jij bent toen ook voor we naar de notaris nog door het huis geweest met die Rientjes. Waar moet het orgel staan. En natuurlijk de grote hamvraag: wie zal dat betalen! Ze roepen allemaal dat zoete lieve Gerritje. Ja leuk maar welke Gerritje? Die in het Giro-blauw, Rabo-oranje, ABN-groen, Hypotheker-geel, de BOS of Binq of toch maar gewoon de schreeuw van de leeuw. Hersenkrakers zijn ze, stuk voor stuk. Goed we hebben nog wel even de tijd en gaan er maar weer eens voor zitten. Leuk trouwens nu het nieuws ook al door het dorp gaat. Iedere reactie is weer anders, "wat hoor ik, je hebt het huis verkocht? Wel snel hoor". "Ja leuk". "Ik zei altijd, in dat huis met die grote tuin daar gaan we in wonen als ik directeur ben". Kijk die mensen moet je koesteren, we leggen ze geen stroobreed in de weg! Ze zijn de eerste die we uitnodigen om de tuin te komen zitten! Die mensen.... dat zijn onze kopers als we dit huis weer gaan verkopen. Ja en omdat nog heel lang duurt moet je heel erg zuinig op ze zijn.