In mij serie over de vakantie ben ik bij de laatste dag blijven steken. Geheel tegen de gewoonte in was ik vroeg wakker, om en nabij zevenen. Ik ben maar in de kleren gestapt en heb de camera gepakt. Vandaag zou de vloer gestort worden in de sleufsilo. Met een vernuftig systeem werd die vloer geëgaliseerd en Rinze's zwager wilde daar wel wat meer van zien. Ik heb dus een digitaal stapeltje foto's in Denemarken achter gelaten. Over een soort rail ligt een driehoekig metalen frame dat weer uit gekoppelde elementen bestaat. Je kunt dus eenvoudig een bepaalde hoek instellen zodat de vloer overal een gelijke "knik" krijgt. Betonauto na betonauto wordt aangereden en het werk vordert aardig.
Inmiddels is Anton ook aanwezig en laat mij de crossbaan zien. Hij racen en ik foto's maken. De foto waar ik en flinke laag modder toegeworpen krijg vindt hij de mooiste. Vreemd! Als Ard op het erf komt moet hij natuurlijk even bij zijn grote neef achterop.

We drinken koffie en goed elf uur nemen we afscheid en rijden op Nederland aan. Lekker vlot zonder kar! Op het vaste plekje bij Bremen gaan we een patatje eten. Een soort traditie, ooit uitgevonden door de friese tak van de Antuma's. We rijden en verder en om ongeveer 21.30 uur weer thuis. De hoognodige spullen uit de auto gehaald en de boel afgesloten. Morgen ruimen we alles weer op.Inmiddels is de vakantie natuurlijk hoog en breed achter de rug. Het werk en de dagelijkse beslommeringen gaan door en zo aan de rand van de herfstvakantie (volgende week) kregen we een Deens mailtje waarin de herfsvakantiebelevenissen staan gekriebeld. Rinze vertelde dat ze de mais ingekuild hadden. De nieuwe sleufsilo's tot over de rand gevuld met een, naar het nu lijkt, veelbelovende kwaliteit mais.
1 opmerking:
Tja, die ene frietzaak wordt nog jaarlijks bezocht... Wat voor herinneringen je allemaal wel niet overhoud aan die ene frietzaak, waar zelfs eens de euro's geleend moesten worden door de friese tak... oja denk je nu... graaf graaf in de geschiedenis... tja dat was een nadeel van het met kar rijden... Gelukkig smaken de frieten er nog altijd prima,
Groeten van één van de friese-tak-aanhangers... Hilsen fra Kobenhavn,
Een reactie posten