Na het zuur komt het zoet

Terwijl wij de auto weer inpakken zijn de kinderen alweer naar de waterval gegaan. Ze vermaken zich opperbest en fantaseren dat het een lieve lust is. De zon staat hoog aan de hemel. we rijden weg en gaan verder richtig Voss. Bij Bruravik hebben we weer een veerboot. De weg (13) gaat langs de Sørfjorden. Afwisselend hoog of laag. Een prachtige route met een en daar steeds weer een hoekje waar een woning of boerderijtje staat.
Dit fjord staat o.a. via het Hardangerfjord in open verbinding met de zee. Dat zien we later als er een coaster richting Odda vaart.
De weg lijkt wel tegen de berg geplakt te zijn en zeer regelmatig schieten we tunneltjes door. Op de berghelling zijn alle fruitbomen bedekt onder een een dak van plastic. Aan de bordjes langs de weg begrijpen we dat het Moreller zijn. Morellen?? dat zijn toch van die zure krengen! Gezien alle stalletjes langs de weg vragen we ons af of iedereen van die zure dingen wil eten. We stoppen en Greta neemt polshoogte. Uit het donkere schuurtje komt een noorse tevoorschijn, "mevrouw moest toch zeker eens proeven". Donker rode kersen en ...... heerlijk zoet. Dat veranderd onze mening en met een pond in de hand gaan we verder door het land.
We zitten vandaag veel in de auto en gaan richting Haugesund aan de kust. Steeds dichter bij de kust doen de rotsen steeds meer aan de Zweedse westkust denken. Bij Haugesund gaan we richting Skjoldastraumen. Gezien de regen die we sinds het eind van de middag ontvangen kijken we naar een hut. Omdat op de camping geen plaats meer is worden we doorverwezen naar een andere in de buurt. Opgewekt gaan we weer verder en komen terecht op een...... in een...... Nou ja laten we er maar niet meer over praten. We gaan er eens goed voor zitten en gaan als compensatie de hele avond dvd's kijken.