Een kruispunt met verder niets

Met het ontbijt achter de knopen stappen we weer in en rijden naar beneden. Weg 467 leidt ons langs het Sirdalsvanne, een smal meer. We gaan naar Flekkefjord, een plaats aan de zuidwestkust van Noorwegen. De grootste vissersplaats aan het Skagerak. Een bekend deel van de stad is de Hollenderbyen. Dit deel herinnert aan de handelsbetrekking die men rond 1700 had met de Hollanders. We lopen langs de haven naar de winkelstraat. Links en rechts houten panden. Zelfs de kerk is uit grote houten balken opgetrokken. In een winkeltje kopen we nog een paar souveniers. We hebben dit jaar in plaats van "moederkoek" geld meegekregen voor een ijsje. Dat laten we ons best smaken en zoeken de auto weer op. Ik weet niet wat fijner is een ijsje of zo'n trommel met koeken, het ijs smelt op je tong en de trommel komt iedere dag wel een keer langs. We moeten even zoeken naar de juiste richting en nemen dan weg 466 en even later weg 42. Onderweg eten we aan een haventje ons broodje op en lopen nog een klein stukje het dorpje in. Voor aan de weg staat het grote bord waar alle brievenbussen voor die straat of weg aan hangen. Soms uitbundig beschilderd. Je ziet het in Scandinavië wel meer."He, kijk daar eens" roept Ard "daar maken ze een blokhut". We zien de mannen op en om het bouwwerk. We gaan weer verder richting Evje, een kruispunt met verder niets zoals Chistiaan zei. Gelukkig is er wel een camping. Aan het riviertje zetten we ons tentje op. We voelen ons prima thuis tussen al die De Waard tenten. We leven weer buiten en koken bij de tent. Een hut is prachtig maar.... het haalt het niet bij de tent.